Butterfly Princess Part 6 นักดนตรียาจก...บีโธเฟ่น

 เช้าวันรุ่งขึ้น ไซมอน เตรียมตัวที่จะออกไปขายของเหมือนเคย แต่ก็ต้องทิ้งให้เบลเลนอยู่บ้านเพียงคนเดียวเพราะเธอกำลังตกอยู่ในอันตราย "ป่ะ! ฟิลเรนไปกันเถอะสายแล้ว" ไซมอนชวนฟิลเรนแต่ฟิลเรนก็ไม่กระดิกจากเตียงเลย "อ่อ! นายคงอยากจะอยู่กับเบลเลนใช่ไหม? อ่า...เข้าใจละ" ไซมอนเข้าใจฟิลเรน ฟิลเรนบินไปเกาะที่หัวเตียงที่เบลเลนนอนอยู่ "อ่า! อยู่ไปเถอะฉันไม่รบกวน" ไซมอนบอกฟิลเรนและขับรถม้าออกไป แต่ในหัวของไซมอนขณะเดินทางนั้นก็ได้แต่คิดเกี่ยวกับเรื่องเลวร้ายต่างๆนานา เขากำลังคิดว่าฟิลเรนกำลังบอกอะไรบางอย่างอยู่ แต่เขาก็ไม่ได้คิดมากอะไร เขาถึงที่จุดจายของที่ตลาดใจกลางเมือง เขาวางสิ่งประดิษฐ์ของเขาและเริ่มขายแต่ก็อดเป็นห่วงเบลเลนและฟิลเรนไม่ได้
"นี่! ฟิลเรนออกไปจากขาฉันได้แล้วน่า" เบลเลนสั่งนกยูงฟิลเรนที่เกาะอยู่บนขาของเธอเอง ฟิลเรนทำท่าสำนึกผิดและลงจากขาของเบลเลน "โอ๋! ฉันขอโทษนะฟิลเรนเดี๋ยวฉันจะเอาอาหารเช้ามาให้นายนะ" เบลเลนลุกจากเตียงและเดินไปหยิบเมล็ดพืชและขนมปังแพมาด้วย เบลเลนป้อนเมล็ดพืชให้กับฟิลเรน พลางหยิบขนมปังแพมากินด้วยอย่างสบายอารมณ์ ฟิลเรนใช้ปากของมันแย่งขนมปังแพออกจากมือของเบลเลนและจิกขนมปัง ทำให้เบลเลนหวเสียนิดๆแต่ฟิลเรนเหมือนกำลังจะบอกอะไรบางอย่าง ฟิลเรนจิกขนมปังจนคล้ายรูปผีเสื้อที่มีปืนอยู่ข้างๆ "นายกำลังจะบอกอะไรน่ะฟิลเรน" ทันใดนั้นฟิลเรนทำท่าตกใจและก็บินขึ้นไปบนหลังคา "ฟิลเรนนายเป็นอะไร?" ทันใดนั้นเบลเลนก็ถูกมือหนาของใครบางคนปิดปากเอาไว้ และเธอก็สลบไป ตอนนี้เบลเลนตื่นมาด้วยอาการมึนเมา เธอกำลังถูกคุมขังอยู่ในห้องคุมขังนักโทษแห่งหนึ่ง "เป็นไงบ้างล่ะเจ้าหญิงที่นี่น่าอยู่ไหม? ถ้าเธออยากจะอยู่ก็ดื้อกับฉันให้มากๆ แต่ถ้าไม่ก็สมควรที่จะต้องรับฟังข้าทุกอย่าง" ชายฉกรรจ์ผู้นั้นพูดด้วยน้ำเสียงมีเล่ห์กล "นายพูดถึงอะไร? นายต้องการอะไร? ปล่อยข้าไปจากที่นี่!" เบลเลนพูดถามชายฉกรรจ์ผู้นั้นไป "อ่า! งั้นฉันจะแนะนำตัวเองและก็จะตอบคำถามของเธอให้หมดทุกข้อ ฉันชื่อบีโธเฟ่นนักดนตรีหนุ่มพร้อมกับทำงานพิเศษด้วยคือองค์กรลับ ฉันนั้นอับจนตามหาเธอมานานแสนนาน ฉันอยากได้สิ่งที่ฉันเคยมีกลับมา อยากที่จะทำแบบที่คนอื่นทำได้บ้าง" ทันใดนั้นบีโธเฟ่นก็ร้องไห้ออกมาและหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปหน้าของเขาเละเต็มไปด้วยเลือดและหนองที่ไหลซึมออกมาจากแผล แขนของเขามีข้างเดียว ขาของเขาเป็นขาเทียมเบลเลนกรีดร้องออกมาด้วยอาการตกใจกับสภาพของบีโธเฟ่นตอนนี้ "อย่ากรีดร้องไปเลยเจ้าหญฺิง นี่แหละสภาพจริงปัจจุบันของฉัน ฉันถูกทำร้ายหน้าของฉันเละไปหมด แขนฉันมีเพียงข้างเดียว ขาของฉันก็ไม่มีมีเพียงแต่ขาหูกระป๋อง มีแต่คนเรียกฉัยว่านักดนตรีพิการยาจก ฉันไม่มีใครเลยนอกจากเครื่องดนตรีเก่าๆที่ฉันรักมากที่สุด" เขาพูดพร้อมชี้ไปทางเปียโนเก่าๆเครื่องหนึ่งที่ตั้งอยู่ริมกำแพงของห้องคุมขัง "ฉันไม่มีอะไรเลย เวรกรรมชัดๆ ฉันจะตอบคำถามข้อแรกฉันพฅูดถึง ฉันต้องการสิ่งบางอย่างที่ทำให้ฉันสบาย ข้อที่2ฉันต้องการแสงตะวัน พระจันทร์ สายลม แต่ฉันไม่ปล่อยเธอไปแน่ ถ้าฉันไม่ได้สิ่งที่ฉันต้องการ" บีโธเฟ่นพูดย้ำคำให้เบลเลนตกใจจนกลัว บีโธเฟ่นหยิบหน้ากากสีทองออกมาใส่ที่หน้าของเขาและใส่แขนขาเทียมเหมือนเดิมเขานั่งเล่นเปียโนเพื่อดับความโกรธของเขา เบลเลนสนใจในท่าทีของเขา สักพักบีโธเฟ่นก็กลายเป็นนักดนตรีหนุ่มรูปงามทันทีที่ทำให้เบลเลนรู้สึกสนใจกับท่าทีของเขา
--------ด้านไซมอน--------
ไซมอนเก็บของๆเขาใส่รถม้าตามเคยเพราะอยู่ในช่วงใกล้ค่ำแล้ว เขาขับรถม้ากลับบ้านเมื่อถึงที่บ้านทำให้ไซมอนแปลกใจเมื่อฟิลเรนมีอาการตกใจและบ้านนั้นรกรุงรังและเบลเลนหายตัวไป เขาร้องไห้และบ่นโทษตัวเองที่ดูแลเพื่อนสนิทของตนเองไม่ดีเขากำลังกังวลเรื่องความปลอดภัยของเบลเลนและห่วงว่าเดวิดจะรู้เรื่องนี้ ไซมอนเดินไปหาฟิลเรนเพื่อที่จะถามฟิลเรน "นายรู้อะไรบ้าง? เบลเลนหายไปไหน?" ฟิลเรนคาบตัวโน้ตตัวหนึ่งออกมามันคือตัวกุญแจซอล ทำให้ไซมอนนึกถึงใครบางคนขึ้นมา "นายบีโธเฟ่น! นายแน่ๆเลย" ไซมอนพูดขึ้นและพาฟิลเรนขึ้นรถม้าไปด้วยกัน เขาถึงที่หน้าที่พักของบีโธเฟ่น "ไอ้บีโธเฟ่น!เอาเพื่อนของข้าไปไว้ที่ไหนออกมาเดี๋ยวนี้!!" ไซมอนตะโกนเรียกบีโธเฟ่น ทันใดนั้นประตูบานใหญ่ก็เปิดออกและบีโธเฟ่นเดินออกมา "นายมาทำไมฮึ! พ่อค้ากระจอก" บีโธเฟ่นพูดออกไปเมื่อเห็นไซมอนเดินออกมา "แต่ถ้าฉันเป็นพ่อค้ากระจอกมันก็คงดีกว่านักดนตรีพิการยาจกอย่างแกแล้วกัน!" "วมอนพูดออกไปด้วยความโกรธทำให้บีโธเฟ่นหัวเสียและเสียใจเล็กน้อย "ใช่สิ! ฉันมันนักดนตรีพิการยาจกคนหนึ่งไม่มีอะไรดีสักอย่าง!" บีโธเฟ่นพูดและพลางร้องไห้ไปด้วยความเสียใจ "นายอยากเห็นหน้าตาและสภาพของฉันที่แท้จริงไหมล่ะ!?" บีโธเฟ่นพูดพร้อมฉีกหน้าตัวเองออก จากที่หน้าของเขานั้นเต็มไปด้วยความหล่อเหลาแต่ตอนนี้กลับกันหน้าของเขากลายเป็นบีโธเฟ่นที่ใครๆก็ไม่อยากมอง ไซมอนต้องปิดตาของตัวเองเพราะทนมองสภาพของบีโธเฟ่นไม่ไหว "หึ! บอกแล้วว่าถ้าจะมาเจอฉันต้องทำใจรับความเป็นไปในอนาคตซะก่อน คงอยากเจอนางมากล่ะสิ นั้นก็ตามฉันมา หวังว่าคงไม่เล่นตลกอะไรอีกล่ะ ฉันไม่ค่อยชอบความรุนแรงสักเท่าไรน่ะ" บีโธเฟ่นพูดและเดินนำหน้าไซมอนและฟิลเรนไป และพวกเขาก็ถึงห้องที่มีเบลเลนถูกขังอยู่ข้างในเบลเลนร้องไห้และตะโกนออกมาเพื่อขอความช่วยเหลือจากไซมอน ฟิลเรนบินไปเกาะที่ประตูและร้องเสียงดังออกมา "ไม่ต้องร้องหรอก มันไม่มีประโยชน์อะไร!ฉันไม่ใจอ่อนหรอกน่า" คำพูดของบีโธเฟ่นทำให้ฟิลเรนหยุดร้อง ตอนนี้เบลเลนมีน้ำใสๆไหลออกมาอาบแก้มสีชมพูของเธอ เธอเริ่มขยับเข้าไปใกล้ๆเปียโนของบีโธเฟ่นและเธอก็เริ่มเล่นมัน เธอเคยได้ยินว่าถ้าบีโธเฟ่นได้ยินเสียงเพลงจากเปียโนของเขาเอง เขาจะกลายเป็นหนุ่มรูปงาม และบีโธเฟ่นร้องไห้ออกมาเขาเริ่มรุ็สึกผิดที่พาตัวเบลเลนมา "นายต้องการอะไร? ให้ฉันช่วยไหม?" เบลเลนที่รู้สึกสงสารได้ถามบีโธเฟ่น "เอาสิ! เธอช่วยได้อยู่แล้ว" บีโธเฟ่นตอบพร้อมสะแหยะยิ้ม ซึ่งพฤติกรรมนี้สร้างความปั่นป่วนในใจของเบลเลนอยู่ไม่น้อย

Butterfly Princess Part5 กลับบ้าน.....!! ชายฉกรรจ์อันตราย

Part 5

กลับบ้าน.....!! ชายฉกรรจ์อันตราย

“เจ้ามีนามว่าอะไรล่ะ?” นัมรีอองตรัสถามเบลเลน “ข้ามีชื่อว่าเบลเลนอาศัยอยู่ในเมืองแห่งหนึ่งที่ชื่อว่าซิลเบิร์คข้าอาศัยอยู่กับเดวิด พ่อของข้า” เบลเลนตอบ แต่เบลเลนไม่อยากบอกว่าเธอเป็นบุตรอุปการะของเดวิด “เธอนี่ช่างเหมือนเฮเบนเน็ทจังเลยนะ” นัมรีอองตรัส “เหมือนมากจริงๆ” ออสการ์นาร์ดเสริม “พระองค์แล้วพระราชินีแคทเธอลีน ล่ะขอรับ” ไซมอนถามนัมรีอองเกี่ยวกับพระราชินีแคทเธอลีน “นางบรรทมอยู่ในหอ นางประชวรน่ะ ว่าแต่...พ่อหนุ่มนายเป็นใครกัน? หรือว่าเป็นคู่รักของเบลเลน!?” นัมรีอองตรัสถามอย่างสงสัย ทำให้ไซมอนแอบขำอยู่เบาๆ “เจ้าบังอาจหัวเราะเยาะข้ารึ!!” “เปล่านะขอรับ ข้าแค่จะบอกว่าข้าไม่ใช่คู่รักของเบลเลนหรอก ข้าเป็นเพียงแค่สหายของนางเท่านั้น” ไซมอนอธิบาย “เดี๋ยวข้าจะพาไซมอนและเบลเลนไปเยี่ยมพระราชินีแคทเธอลีนนะขอรับ” ออสการ์นาร์ดกล่าวและเดินนำไปยังห้องโถงใหญ่ หรือ ที่ในวังเรียกกันว่าหอโอสถ ซึ่งมีพระราชินีแคทเธอลีนนอนบรรทมอยู่ และแล้วพระราชินีก็ตื่นขึ้นมาและตรัสว่า “ลูก! ฮเบนเน็ทลูกกลับมาแล้วหรือ ลูกไปไหนมา ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเจ้าไปไหนมานางฟ้า นางสวรรค์ของแม่” นางตรัสออกมาด้วยความดีใจปนเสียใจเศร้าโศกอยู่เล็กน้อย เมื่อนางเห็นเบลเลน “เอ่อ......ข้าไม่ใช่เฮเบนเน็ทหรอก ข้าชื่อเบลเลน เป็นหญิงธรรมดาจากเมืองซิลเบิร์ค” เบลเลนอธิบายทุกๆอย่างแก่นาง “หล่อนพูดอะไรรึ!ออสการ์นาร์ด” นางถามออสการ์นาร์ดอย่างแปลกใจ “นางไม่ใช่เจ้าหญิงเฮเบนเน็ทนางคือหญิงสาวธรรมดาๆจากต่างเมืองเท่านั้น” ออสการ์นาร์ดพยายามบอกให้นางเข้าใจ “แล้วเจ้าพานางมาทำไม??”  นางถาม “ข้ามาเอาของที่ปราสาท และ พานางมาอยู่ที่นี่สักพัก และข้าจะออกตามหาเพียงลำพัง”  ออสการ์นาร์ดพูดทำให้เบลเลนและไซมอนแปลกใจ เบลเลนหันหน้าไปหาไซมอนพลางกระซิบว่า “นี่ไซมอน! นายได้ยินไหมที่ออสการ์นาร์ดบอกว่าเขาพาเรามาอยู๋ที่นี่ แล้วเขาจะออกตามหาเพียงลำพัง มันแตกต่างจากตอนที่เขาพูดกับเรามากเลยนะ” เบลเลนเล่า ไซมอนพลางคิด และแล้วบทสนทนาก็ต้องจบลงเมื่ออสการ์นาร์ดกำลังมองหน้าเขาทั้งสองอย่างเคืองโกรธ “พวกเจ้าพูดถึงใคร?.....ข้าถามว่าพวกเจ้าพูดถึงใคร” ออสการ์นาร์ดถามพวกเขาทั้งสองด้วยอารมณ์เคืองโกรธ “ข้าเปล่า!! แต่ข้าแค่สงสัยเท่านั้นว่า เจ้าเคยบอกพวกข้าว่าเจ้าจะมาเอาของที่เจ้าลืมไว้ แต่ทำไมพอมาถึงตอนนี้เจ้าบอกว่าเจ้าจะมาเอาของแล้วให้พวกเราอยู่ที่นี่ แล้วเจ้าก็จะไปเพียงลำพังล่ะ!!!!” ไซมอนพูดไปด้วยความโกรธและจูงมือเบลเลนเดินออกไปจากห้องโถงของหอโอสถ “ข้าอยากกลับแล้วเบลเลน เธออยากกลับกับฉันไหม?” ไซมอนถามเบลเลน “แล้วจะอยู่ทำไมล่ะ??” เบลเลนจูงมือไซมอนแล้ววิ่งออกไปจากตัวปราสาทและมุ่งหน้าไปยังตัวเมืองเพื่อกลับบ้าน และอีกไม่นานพวกเขาก็เดินจนถึงบ้าน ไซมอนเปิดประตูเข้าไป “ฟิลเรน!! นายสบายดีไหม??” ไซมอนร้องเรียกนกยูงของเขาด้วยความคิดถึงแต่ทว่าไซมอนก็อดนึกสงสารไม่ได้เพราะร่างกายของเจ้านกยูง คล้ายกับนกยูงที่มีเพียงหนุงหุ้มกระดูก มันผอมเพราะจากที่ไม่มีใครดูแลมัน และ เบลเลนวิ่งไปที่เตียงของเธอที่ใช้ฟางมาสุมและเอาผ้าปูเท่านั้น เธอล้วงเข้าไปในใต้หมอนเพื่อเอารูปพ่อของเธออกมาดูด้วยความคิดถึง น้ำตาไหลอาบแก้มอมชมพูของเธอ ในใจของเธอคิดเสมอว่า เธออยากกลับไปหาเดวิดผู้เป็นพ่อ แต่ก็ทำไม่ได้

--------ทางด้านเดวิด--------

เดวิดนั่งอ่านจดหมายที่เบลเลนส่งมาให้ทำให้เดวิดดีใจที่ลูกสาวยังคอยส่งข่าวคราวมาบ้าง เดวิดร้องไห้ออกมาและเก็บจดหมายไว้ใต้หมอน เขาร้องไห้เพราะคิดถึงเบลเลนและห่วงไม่น้อย

เช้านี้เบลเลนและไซมอนมีแผนที่จะนำสิ่งประดิษฐ์พิลึกๆของไซมอนออกไปขายที่ตลาดในตอนเช้า เบลเลนแต่งตัวเตรียมไปช่วยไซมอน อีกไม่กี่นาทีไซมอนได้จัดของใส่รถม้าของเขาเสร็จ “ป่ะ!เบลเลน ไปกันได้แล้วเดี๋ยวจะสายไปกันใหญ่” ไซมอนชวนเบลเลน “ได้สิ” เบลเลนตอบรับและไม่วายชวนฟิลเรนนกยูงของไซมอนมาด้วย ฟิลเรนกระโดดขึ้นไปบนหัวไหล่ของไซมอน เบลเลนยกชายกระโปรงเพื่อยกขาขึ้นไปนั่งบนรถม้าคันสวยพอดู และไม่นานพวกเขาก็ถึงตลาดเช้าใจกลางเมือง เบลเลนช่วยไซมอนยกของออกจากรถม้าเพื่อนำมาจัดวางขายและไม่ช้าสิ่งประดิษฐ์ประหลาดๆของไซมอนก็ขายแทบหมดไป “ไซมอนนี่เที่ยงแล้วนะ หิวไหม?? เดี๋ยวฉันซื้ออาหารมาให้” เบลเลนเดินไปที่ร้านอาหาร “แฮมเบิก2ชิ้นค่า” เบลเลนสั่งแฮมเบิกกับเจ้าของร้าน ขณะที่รอนั้นมีสายตาหลายคู่จับจ้องแบบแปลกๆจากผู้คนที่นั่นทานอยู่ในร้านอาหาร บ้างก็ซุบซิบพูดกันไปเรื่อยเปื่อยมันทำให้เบลเลนแปลกใจเป็นอย่างมาก อีกไม่นานเจ้าของร้านก็ออกมาพร้อมห่อแฮมเบิก2ชิ้น “ได้แล้วค่ะ คุณผู้หญิง *200 เพนนีค่ะ” เบลเลนยื่นเงินและรับแฮมเบิก เบลเลนเดินออกจากร้านแต่ก็ยังมีสายตาของคนทั้งร้านมองเบลเลนอยู่ เบลเลนเดินถือแฮมเบิกเพื่อจะนำไปให้ไซมอนด้วยแต่ก็ต้องหยุดชะงักที่ร้านกาแฟคลาสสิคที่มีชายฉกรรจ์นั่งมองเบลเลนด้วยสายตาแปลกๆ เบลเลนเห็นท่าว่าจะไม่ดีจึงรีบวิ่งหนีไป “ทำไมทุกคนมองเราแบบนี้กันนะ ฉันงงหมดแล้ว!” เบลเลนพูดกับตัวเองและแล้วก็เดินถึงร้านแผงลอยของไซมอนเบลเลนยื่นแฮมเบิกให้ พวกเขาทั้งสองนั่งทานแฮมเบิกด้วยความหิวแต่ไม่มีใครคาดคิดว่าเขากำลังตกอยู่ในการจับมองของชายฉกรรจ์ลึกลับคนนั้นอยู่      *200 Penny=150Baht

--------ทางด้านชายฉกรรจ์-------

“หึ! ไอ้พวกโง่ นี่รึคือเจ้าหญิง บื้อจริงๆ” ชายฉกรรจ์พูดกับตัวเองเรื่องเบลเลนที่เบลเลนไม่มีความสงสัยใดๆกับท่าทีของตน ชายฉกรรจ์ชักป้องยาสูบออกมาจากกระเป๋ามาสูบอย่างใจเย็นและเดินจากไป

“นี่ไซมอนฉันเจอผู้ชายคนนึงที่หน้าร้านกาแฟ เขานั่งมองฉันด้วยสายตาแปลกๆ และก็คนในร้านแฮมเบิกด้วย” เบลเลนเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ไซมอนเพื่อนรักฟัง “ฉันว่าพรุ่งนี้เธอไม่ต้องมากับฉันก็ได้ ไม่ปลอดภัยแล้วล่ะ” ไซมอนสั่ง และไม่กี่ชั่วโมงสิ่งประดิษฐ์ของไซมอนก็ขายเกือบหมด เหลือเพียงน้อยชิ้นเท่านั้น และเป็นเวลาช่วงโพล้เพล้ตะวันใกล้ลับฟ้า ไซมอนและเบลเลนเก็บของใส่รถม้าและไม่ลืมที่จะพาฟิลเรนกลับบ้านด้วยในใจเบลเลนตอนนี้ก็นึกถึงแต่เรื่องวันพรุ่งนี้ว่าชีวิตของเธอจะปลอดภัยดีหรือไม่

“ไม่มีใครทำให้ประสบความสำเร็จและผู้นำได้นอกจากตัวเราเอง”

สำหรับคนรักYG FAM ประกาศหาคนเข้าคลับUFO Golden!

หาคนเข้าคลับค่ะ ขั้นตอนนะคะ
1.รายงานตัว
1.1ชื่อ-นามสกุล
1.2อีเมลล์ที่สามารถติดต่อได้
1.3บุคคลที่ต้องการเป็นยูโฟ่ของเขา
1.4เหตุผล
2.เมื่อได้รับการยืนยันเป็นบุคคลในคลับแล้วต้อง...
2.1ใช้E-mail uniformของคลับตย.เช่น bom_golden_yg@hotmail.com
or ใส่ชื่อของคนที่เราเป็น_golden_yg@hotmail.com
3.ห้ามบอกตัวตนว่าเป็นหญิงหรือชาย ห้ามบอกเบอร์โทรศัพท์ ห้ามโพสต์รูปส่วนตัวของตนเอง
4.ห้ามก่อกวนคลับอื่นและโพสต์ด่าว่าคนอื่น
5.ห้ามใช้อีเมลล์อื่นนอกจากอีเมลล์ยูนิฟอร์มติดต่อสื่อสารกับแฟนคลับหรือห้ามแจกพิน ห้ามแจกเบอร์(นอกจากคนในคลับมาขอ)

สำหรับสมาชิกที่ยังคงว่างอยู๋นะคะก็จะมี
--BIGBANG--
1.GD ควรใช้ gd_golden_yg@hotmail.com  (ว่าง)
2.T.O.Pควรใช้ top_golden_yg@hotmail.com (ว่าง)
3.Taeyangควรใช้ taeyang_golden_yg@hotmail.com (ว่าง)
4.Daesungควรใช้ds_golden_yg@hotmail.com  (ว่าง)
5.Seungriควรใช้seungri_golden_yg@hotmail.com  (ว่าง)
--2ne1--
1.Cl ควรใช้ chaerin_golden_yg@hotmail.com (ว่าง)
2.Bom ควรใช้ bom_golden_yg@hotmail.com (มีผู้ใช้แล้ว**)
3.Dara ควรใช้ dara_golden_yg@hotmail.com (ว่าง)
4.Minzy ควรใช้ minzy_golden_yg@hotmail.com (ว่าง)
--บุคคล--
1.ท่านประธานยาง ควรใช้ yanggoon_golden_yg@hotmail.com (มีผู้ใช้แล้ว**)
2.น้องบอส ควรใช้ bossdog_golden_yg@hotmail.com (ว่าง)
3.น้องกาโฮ ควรใช้ gahodog_golden_yg@hotmail.com (ว่าง)
4.จิเฮยนักเต้น ควรใช้ jihyedancer_golden_yg@hotmail.com (ว่าง)
5.SE7EN ควรใช้ seven_golden_yg@hotmail.com (ว่าง)
6.Gummy ควรใช้ gummy_golden_yg@hotmail.com (ว่าง)
7.กูเฮยซอน ควรใช้ kuhyeson_golden_yg@hotmail.com (ว่าง)
8.Teddy ควรใช้ teddy_golden_yg@hotmail.com (ว่าง)
9.Tablo ควรใช้ tablo_golden_yg@hotmail.com(ว่าง)
และ อื่นๆ
ถ้าอีเมลล์ที่ให้ไปไม่สามารถใช้ได้กรุณาบอกก่อนนะคะเราจะให้คำแนะนำใหม่
ห้ามนำอีเมลล์ที่เราให้ไป นำไปสมัครก่อนที่ได้รับอนุญาติ ขอบคุณค่ะ
***เมื่อได้รับการยืนยันว่าเป็นบุคคลในคลับแล้วต้องสมัคร twitter และ facebook และนำเมลล์ไปใช้ด้วย ขอบคุณค่ะ***
สงสัยอะไรติดต่อได้ที่ bom_golden_yg@hotmail.com หรือ yanggoon_golden_yg@hotmail.com ค่ะ

Butterfly Princess Part4 โชคชะตา...เท่านั้น

Part4

โชคชะตา...เท่านั้น

พวกเขาทั้งสามหยุดอยู่ที่เมืองDestinyเบลเลนพูด "มันคือเมืองแห่งโชคชะตาหรอ?" "ใช่ มันคือเมืองของโชคชะตา จะเจอหรือไม่อยู่ที่โชคชะตาและมันมีจุดตรวจคนที่หนานแน่นคนที่จะเข้าไปได้ต้องเป็นบุคคลที่ไม่ได้ถูกตามหา" ออสการ์นาร์ดตอบ และเดินครงไปที่ประตู ประตูตรวจบุคคลนั้นเปิดให้ออสการ์นาร์ดและไซมอนเข้าไปอย่างง่ายดาย แต่พอถึงตาของเบลเลนมันกลับไม่เปิดให้รูปเบลเลนถูกถ่ายออกมา สร้างความประหลาดใจให้เขาทั้งสามไม่น้อย "เธอเป็นผู้ถูกตามหาหรอ?" ออสการ์นาร์ดพูดพร้อมโยนเสื้อคลุมที่เขาใส่ให้เบลเลน เบลเลนรับเสื้อคลุมนั้นและคลุมไปที่ตัวเองและเดินผ่านประตูไปอย่างง่ายดาย พวกเขาทั้งสามผ่านด่านประตูนั้นเข้ามา "ข้างในนี้เป็นบ้านเมืองของเหล่า บัตเตอร์ฟราย พรินซ์ ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีเจ้าหญิงเฮเบนเน็ทอยู่ แต่ถ้าใครเป็นบัตเตอร์ฟราย พรินซ์นั้นมักถูกตามหา แต่ก็รอดพ้นประตูนี้ด้วยสติปัญญาของพวกเขาเอง" ออสการ์นาร์ดอธิบาย "ว่าแต่....เธอถูกคนตามหาอยู่หรือ!?ใครกัน" ออสการ์นาร์หันมาถามเบลเลน "ฉันไม่รู้!ว่าใครกำลังตามหาฉันอยู่" เบลเลนกล่าว "แต่ฉันคิดว่าฉันน่าจะเป็นพ่อของเธอนะเบลเลน" ไซมอรบอก "พ่อหรอ ช่างคล้องจอง" ออสการ์นาร์ดพูดทำให้เบลเลนประหลาดใจที่เขาพูดอะไรคือคำว่าคล้องจองของเขา.......

---ทางด้านของเดวิด---

เดวิดนั่งเล่นอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวเก่าๆในห้อง 2วันมาแล้วที่เบลเลนออกไปข้างนอก เขาเฝ้ารอคอยลูกสาวอย่างเดียวดาย เขาได้แต่นั่งโทษตัวเองว่าบอกเบลเลนเรื่องนั้นไปได้อย่างไร "ลูก...เจ้าอยู่ไหน สบายดีหรือมีทุกข์ทำไมไม่ส่งข่าวคราวมาบอกพ่อของเจ้าบ้าง" เดวิดพูดพร้อมน้ำตาที่ร่วงรินด้วยความเศร้า กับสิ่งที่เกิดขึ้น

-------------------------

ตอนนี้พวกเขาได้อยู่ในเมืองแห่งโชคชะตาแล้ว เมืองนี้ล้อมรอบไปด้วยรูปภาพของบุคคลที่ถูกตามหาและถูกตราไว้ว่า Wanted! คล้ายกับการประกาศจับและมันก็มีรูปเบลเลนแต่....มันถูกเขียนไว้ว่า เฮเบนเน็ทแทน เบลเลน ทำให้เบลเลนแปลกใจมาก นั่นคือรูปของเธอเองแต่ทำไมใต้รูปเป็นชื่อของเฮเบนเน็ทได้ล่ะ  เบลเลนเดินเข้าไปหารูปของเธอและฉีกมันทิ้งโชคดีที่ไซมอนและออสการ์นาร์ดไม่เห็น เบลเลนดูรูปนั้นอีกครั้งและฉีกมันทิ้งก่อนที่จะเดินตามไซมอนและออสการ์นาร์ดไป

เมืองนี้สมชื่อกับคำว่า เดสตินี่ จริงๆ เพราะตลอดทางจะมีรูปของบุคคลที่ถูกตามหาติดอยู่ บางรูปก็ถูกขีดด้วยปากกาสีแดง เพื่อตำหนิว่าหาพบแล้ว และหน้าของบุคคลจะหายไปและเหลือแต่ชื่อ แต่เบลเลนก็เดินไปพบกับรูปภาพของเธออีกครั้ง "เบลเลน!! นั่นรูปของเธอนี่" ไซมอนที่เผอิญพบ พูด "ใครกำลังตามหาเธออยู่นะ" ออสการ์นาร์ดถาม "แล้วคำว่า2Xนั่นคืออะไรกัน" เบลเลนถามออสการ์นาร์ด "มีคนตามหาเธอสองคน" ออสการ์นาร์ดตอบทำให้เบลเลนคิดว่าเป็นพ่อของเธอเองและบุคคลนิรนามอีกหนึ่งคน "เพราะฉะนั้นเธอควรดึงมันทิ้งซะ เพราะถ้าเธอไม่ทำลายมันเธอจะเดินทางต่อไม่ได้" ออสการ์นาร์ดสั่ง มันทำให้เบลเลนดีใจ ที่เธอนึกว่าสิ่งที่เธอทำไปในตอนแรกมันผิด เบลเลนเดินไปดึงและฉีกมันคนเป็นเศษและพวกเขาทั้งสามก็ออกเดินทางต่อ "แต่ฉันสงสัยว่าเฮเบนเน็ทอยู่กับเรา" ออสการ์นาร์ดพูดพร้อมกับหันหน้าไปมองเบลเลน "ท่านพูดถึงอะไร? ข้ากลัวนะ" ไซมอนถามและแสดงอาการกลัวออกมา เบลเลนไม่ใส่ใจอะไรและเดินต่อไป ในใจของเธอได้แต่คอดว่าออสการ์นาร์ดคงไม่คิดว่าเธอคือเฮเบนเน็ท "ออกเดินทางกันดีกว่านะ" เบลเลนกล่าว "ฉันลืมของไว้ที่ปราสาท ฉันจะไปเอา พวกเธอต้องไปด้วย" ออสการ์นาร์ดพูดพร้อมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ และ ขยับปีกและบินขึ้นสูง เบลเลนและไซมอนบินตามไป เบลเลนได้แต่ทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นไม่ว่าจะเป็น ลูกบุญธรรมของเดวิด เธอมีลักษณะคล้ายเฮเบนเน็ท และตอนนี้เธอก็มีตัวอักษณเขียนอยู่ที่เเขนว่า Princesse de papillon อีกด้วยเธอกำลังสับสนกับตัวเองว่าเธอเป็นใคร และเธอก็รู้ว่าออสการ์นารืดกำลังหลอกเธอเพื่อให้ไปพบกับพระราชานัมรีอองกษัตริย์แห่งเฮอร์มอซา และ มันจะเป็นอย่างไรไม่มีใครรู้ "เธอเป็นอะไรของเธอดูเหมือนกำลังกลัวอะไร" ไซมอนถามเบลเลนเพราะแปลกใจในอาการของเธอ

**จดหมายจากผู้แต่ง**

ก็ต้องขอโทษด้วยนะคะสำหรับการที่ต้องให้รอคอยนานเดี๋ยวถ้าว่างจะมาอัปขึ้นเรื่อยๆนะคะ แต่งไว้แล้วแต่ยังไม่ได้เอาลงสักทีขอโทษด้วยนะคะ ^O^

Butterfly Princess Part3 เมืองdestinyถูกตามหาห้ามเข้า!

Part3

เมืองDestinyถูกตามหาห้ามเข้า!

พวกเขาทั้งสามหยุดอยู่ที่เมือง Destiny เบลเลนพูด"มันคือเมืองแห่งโชคชะตาหรอ" ออสการนาร์ดตอบออกไป "ใช่มันคือเมืองของโชคชะตา จะเจอหรือไม่อยู่ที่โชคชะตา และมันมีจุดตรวจสอบผู้คนที่หนาแน่นคนที่เข้าไปได้ต้องเป็นบุคคลที่ไม่ได้ถูกค้นหา" ออสการ์นาร์ดพูดพร้อมเดินไปที่ประตูตรวจคน ประตูเปิดให้ออสการ์นาร์ดและไซมอนเข้าไปอย่างง่ายดาย แต่พอถึงเบลเลนมันกลับไม่เปิดให้เข้าไปและมันได้ถ่ายรูปเบลเลนออกมา มันสร้างความประหลาดใจให้พวกเขาทั้งสามยิ่งนัก "เธอเป็นผู้ถูกตามหาหรอ?"ออสการ์นาร์ดถามออกไป "เธอไม่สามารถไปกับเราได้นั้นหรอ?"ไซมอนพูดพลางหันไปถามออสการ์นาร์ด "ฉันมีทางช่วยเอ้า!รับนี่ไป" ออสการ์นาร์ดพูดพร้อมโยนเสื้อคลุมสีกรมท่าที่เขาเตรียมมาให้เบลเลน เบลเลนรีบใส่เสื้อคลุมตัวนั้นและเดินเข้าไป น่าแปลกประตูไมทำงาน ใช่มันต้องเป็นเสื้อคลุมล่องหนแน่เลย พวกเขาทั้งสามผ่านด่านประตูนั้นเข้ามา "ข้างในนี้เป็นเมืองของเหล่าButterfly Prince ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีเฮเบนเน็ทอยู่ แต่ถ้าใครเป็นButterfly Princeนั้นมักถูกตามหา แต่ก็รอดพ้นประตูนี้ได้ด้วยสติปัญญาของพวกเขาเอง" ออสการ์นาร์ดอธิบาย "แต่เธอถูกคนตามหาอยู่หรือ? ใครกัน?"ออสการ์นาร์ดหันไปถามเบลเลน "ฉันไม่รู้ว่าใครตามหาฉันอยู่" เบลเลนกล่าว "แต่ฉันคิดว่าน่าจะเป็นพ่อของเธอนะเบลเลน" ไซมอนบอก "พ่อหรอ!ช่างคล้องจองจริงๆ" ออสการ์นาร์ดพูดทำให้เบลเลนประหลาดใจที่เขาพูดอะไรคือ...คล้องจอง
-----ทางด้านของเดวิด-----
 เดวิดนั่งเล่นอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวเก่าๆในห้อง 3วันมาแล้วที่เบลเลนออกไปข้างนอก เขาเฝ้ารอคอยลูกสาวอย่างเดียวดาย เขาได้แต่นั่งโทษตัวเองว่าบอกเบลเลนเรื่องนั้นไปทำไม "ลูก...เจ้าอยู่ไหน สบายดีหรือมีทุกข์ทำไมไม่ส่งข่าวมาบอกพ่อบ้าง" เดวิดพูดพร้อมกับมีน้ำใสๆไหลออกมาจากตาทั้งสองข้าง ตอนนี้เขารู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
------------------------------
 ตอนนี้พวกเขาได้อยู่ในเมืองแห่งโชคชะตาแล้ว เมืองนี้ล้อมรอบไปด้วยรูปภาพของบุคคลที่ถูกตามหาและถูกตราที่รูปไว้ว่าWANTED!คล้ายกับการประกาศจับและมันก็มีรูปของเบลเลนแต่...มันถูกเขียนว่าเฮเบนเน็ทแทนเบลเลน ทำให้เบลเลนแปลกใจมากนั่นคือรูปของเธอเอง แต่ทำไมเป็นชื่อของเฮเบนเน็ทได้ล่ะ เบลเลนเดินไปหารูปของเธอและฉีกมันทิ้งโชคดีที่ไซมอนและออสการ์นาร์ดไม่เห็นเบลลเนดูรูปนั้นอีกครั้งและฉีกทิ้งก่อนที่จะเดินตามไซมอนและออสการ์นาร์ดไป เมืองนี้สมชื่อกับคำว่าDestinyจริงๆ เพราะตลอดทางจะมีรูปบุคคลที่ถูกตามหาติดอยู่ บางรูปก็ถูกติดตำหนิด้วยปากกาสีแดงว่าพบแล้ว และหน้าของบุคคลจะหายไปและเหลือเพียงชื่อ แต่เบลเลนก็เดินไปพบกับรูปภาพเธออีกแต่เขียนว่าเบลเลน "เบลเลน!นั่นรูปเธอนิ่" ไซมอนที่บังเอิญเห็นพูด "ใครกำลังตามหาเธออยู่" ออสการ์นาร์ดถามอีกครั้ง "แล้วคำว่าx2นั่นคืออะไร" เบลเลนถามออสการ์นาร์ด "มีคนตามหาเธอสองคน" ออสการ์นาร์ดตอบ ซึ่งทำให้เบลเลนคิดว่าเป็นเดวิดพ่อของเธอเอง และบุคคลนิรนาม "เพราะฉะนั้นเธอควรไปดึงมันทิ้งซะ มิฉะนั้นเธอจะเดินทางไปกับเราไม่ได้" ออสดาร์นาร์ดสั่ง มันทำให้เบลเลนดีใจ ที่เธอนึกว่าสิ่งที่ทำไปในตอนแรกนั้นจะผิด เบลเลนเดินไปดึงและฉีกมันจนเป็เศษและพวกเขาทั้งสามก็ออกเดินทางต่อ "แต่ฉันสงสัยว่าเฮเบนเน็ทอยูกับเรา" ออสการ์นาร์ดพูดพร้อมเบนสายตาไปหาเบลเลน "ท่านพูดถึงอะไรข้ากลัวนะ" ไซมอนถามและแสดงอาการกลัวออกมาเล็กน้อย เบลเลนไม่ใส่ใจและเดินต่อไปในใจของเธอได้แต่คิดว่าออสการ์นาร์ดคงไม่คิดอยู่หรอกนะว่าฉันคือเฮเบนเน็ท "ออกเดินทางกันเถอะ" เบลเลนกล่าว "ฉันลืมของไว้ที่ปราสาทฉันจะไปเอาและพวกเธอต้องไปกับฉันด้วย!" ออสการ์นาร์ดพูดพร้อมยิ้มอย่างมีเลศนัย และขยับปีกบินสูงขึ้น เบลเลนและไซมอนบินตามเขาไป เบลเลนได้แต่ทบทวนเรื่องราวทุกอย่างไม่ว่าจะเป็น เธอเป็นบุตรอุปการะของเดวิด เธอมีลักษณะคล้ายเจ้าหญิงเฮเบนเน็ท เฮเบนเน็ทมีรูปร่างหน้าตาคล้ายเธอเอง และ ตอนนี้เธอก็มีตัวอักษรประหลาดเขียนอยู่ที่แขนว่า princesse de papillon อีกด้วย ตอนนี้เธอกำลังสับสนกับตัวเองว่าเธอเป็นใครกันแน่ และ เธอก็รู้ว่าออสการ์นาร์ดกำลังหลอกเธอเพื่อใหไปพบกับพระราชานัมรีอองกษัตริย์แห่งเฮอร์มอซา และ มันจะเป็นอย่างไรไม่มีใครรู้ "เธอเป็นอะไรมองเธอดูเหมือนว่าจะกลัวหรือกังวลอะไรบางอย่าง" ไซมอนถามเบลเลนเพราะแปลกใจในอาการของเธอ เบลเลนได้แต่เงียบไม่บอกอะไร จนในอีกไม่กี่ชั่วโมงพวกเขาก็เดินทางถึงเฮอร์มอซา เบลเลนไม่รีรอที่จะเขียนจดหมายไปหาพ่อของตน เธอตัดสินใจเขียนลงไปว่า 'พ่อคะ!หนูกำลังศึกษาต่อ ว่างๆหนูจะไปยี่ยมนะคะ รักพ่อเสมอ -เบลเลน-' ในขณะที่เขียนเธอได้คิดว่าเธอไม่อยากทำให้พ่อเสียใจถ้าพ่อรู้ว่าเธอกำลังผจญภัยอยู่แบบนี้ เธอไม่อยากโกหกพ่อแต่เธอก็ต้องทำ เธอเอาจดหมายไปใส่ในตู้ไปรษณีย์ และเดินเข้าไปในปราสาทพร้อมกับไซมอน และ ออสการ์นาร์ด เมื่อเขาทั้งสามเปิดประตูปราสาทเข้าไปก็กลับพบพระราชากำลังนั่งอยู่บนพระที่นั่งของท่านเอง พระราชาเห็นเบลเลนจึงพูดถามออสการ์นาร์ดว่า "นั่นเฮเบนเน็ทหรือ?" "เอ่อ...ข้าไม่รู้ นางคนนี้มีรูปร่างคล้ายกับเจ้าหญิงเฮเบนเน็ทมาก ข้าเลยพามาให้พระราชาลองวิเคราะห์ดู" ออสการ์นาร์ดพูด ไซมอนและเบลเลนจึงทำความเคารพพระราชา ตอนนี้พระราชามีความสุขมากที่ได้เจอเบลเลน และเบลเลนก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถู
***ถ้าอักขระตัวอักษรผิดพลาดประการใดก็ขออภัยด้วย***

Butterfly Princess Part2 Forest...ดินแดนแห่งความจริง

Part2
Forest...ดินแดนแห่งความจริง

 เบลเลน ไซมอน และ ออสการ์นาร์ด หยุดอยู่ตรงหน้าทางเข้าของดินแดนForest เบลเลน และ ไซมอนมองไปรอบๆดินแดนแห่งนี้ไม่มีผู้คนแต่อุดมไปด้วย ภูเขา แม่น้ำ ลำธาร และ ป่าไม้ เบลเลนถามขึ้นว่า "ออสการ์นาร์ดคุณพาเรามาที่นี่ทำไม" ออสการ์นาร์ดตอบ "ฉันพาเธอมาที่นี่เพื่อตามหาความจริงอย่างที่ฉันทำอยู่ทุกวัน" เบลเลนรับฟังด้วยความสงสัย ไซมอนเหลือบไปเห็นกระท่อมร้างแห่งหนึ่งซึ่งถูกปกคลุมไปด้วยเถาวัลย์นานาชนิดจนมองไม่เห็นทางเข้า เบลเลนเดินเข้าไปยังกระท่อมแห่งนั้นแต่ต้องชะงักด้วยเสียงโวยวายของออสการ์นาร์ด "เบลเลน!เธอเข้าไปไม่ได้หรอกมันไม่มีทางเข้า ถ้าเราไม่พบเฮเบนเน็ท" เบลเลนเดินกลับหลังและถามออสการ์นาร์ด "แล้วคุณพาเรามาทำไมล่ะ ถ้าไม่ได้เข้าไปในนั้น" ออสการ์นาร์ดตอบ "เราแค่พาเธอมาที่นี่เพื่อมารับปีกนางฟ้า2อันสำหรับเธอและหมอนั่นและเราจะออกตามหาความจริงด้วยกัน" เบลเลนฟังด้วยความแปลกใจเรื่องปีกนางฟ้า ทันใดนั้นออสการ์นาร์ดได้จับมือของเบลเลนและไซมอนให้เดินตามเขาไปและหยุดอยู่ตรงหน้าประตูของกระท่อมนั้นและมีก้อนหินที่มีเขียนไว้ว่า Diamond Rock มันมีลักษณะแตกต่างจากหินทั่วไป มันมีเหลี่ยมคมคล้ายเพชร มีลักษณะมันวาวคล้ายเพชร และที่สำคัญมันสามารถเรืองแสงสีเงินออกมาได้ และมีนางฟ้าตัวเล็กบินออกมาพร้อมกับถือปีกนางฟ้าสีต่างกัน2อันมาด้วย  เบลเลนและไซมอนรับปีกที่หล่นจากมือของนางฟ้าน้อย นางฟ้าน้อยกระแอมเบาเบา "เธอต้องใช้ปีกทั้งสองในการเดินทางเพื่อค้นหาความจริงตลอดทางปีกนี้จะทำให้เธอตัวเล็กลงแต่...ไม่ต้องตกใจเสื้อผ้าเก่าๆของเธอจะร่วงลงสู่พื้นข้างล่างแต่!....มันไม่โป๊หรอกๆแม่สาวน้อยเพราะปีกนี้จะมีชุดแถมมาให้เพื่อให้กระฉับกระเฉงมากขึ้นแต่...ฉันลืมบอกไปว่าฉันชื่อบีโล(belo)มาจากภาษากาลิเซียนแปลว่าสวยงาม สมชื่อไหมล่ะ แล้วฉันก็เป็นหัวหน้าหมู่นางฟ้าแห่งForestยินดีที่ได้รู้จักนะจ๊ะ" บีโลกล่าว ออสการ์นาร์ดรอบีโลพูดจนทำให้เขารู้สึกโมโหในการพูดของบีโล "เบลเลน ไซมอน ใส่ปีกนั่นซะเวลาไม่เคยรอใครมันช้าไปแล้ว" ออสการ์นาร์ดพูดอย่างหัวเสีย เบลเลนและไซมอนสวมปีกนั่นและจู่ๆร่างของทั้งสองก็เล็กลงและออสการ์นาร์ดใช้มือกดไปที่หน้าผาก จมูก และ หน้าอกของตน ทำให้ออสการ์นาร์ดมีปีกสีกรมท่าโผล่ออกมาจากหัวไหล่และตัวของเขาเล็กลง แต่ปีกของเขามีลวดลายเหมือนมังกร ใช่!...เขาคือมังกร และจู่ๆร่างของเขาก็เริ่มเหมือนมังกรและขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ "บินตามฉันไป" ออสการ์นาร์ดพูดพร้อมบินขึ้นไปยังกลุ่มเมฆหอคอยสีขาว เบลเลน และ ไซมอนบินตามเขาไป แต่ขณะบินเบลเลนได้เหลือบมองไปเห็นแขนของตนที่มีตัวหนังสือที่เขียนไว้ว่าprincesse de  papillon(คือคำในภาษาฝรั่งเศษที่แปลว่าเจ้าหญิงผีเสื้อ)อย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อนทำให้เบลเลนรู้สึกประหลาดใจแต่ก็ไม่กล้าบอกใครแม้แต่ไซมอนก็ไม่กล้าบอก เบลเลนเรียกให้ไซมอนตามเธอไป เบลเลนบินไปหาออสการ์นาร์ดและถามว่า "ออสการ์นาร์ดข้าอยากรู้เรื่องของเจ้าหญิงเฮเบนเน็ท" "เจ้าหญิงเฮเบนเน็ทเป็นพระราชธิดาของกษัตริย์นัมรีอองที่4แห่งเฮอร์มอซา เธอเกิดมาในวันที่มีทุกอย่างพร้อมสวยงาม เธอเกิดตรงกับวันก่อตั้งของเมือง เธอมีผมสีเงินบลอนด์ มีใบหน้ารูปไข่สวยงาม มีผิวพรรณชมพูนวลเนียน มีตาสีฟ้า มีริมฝีบางบางสีส้ม และที่ประหลาดใจมากกว่านั้นคือ เธอเกิดมาพร้อมกับปีกผีเสื้อสีทอง ถ้าเมื่อไรเธอขยับปีกก็จะนำความเจริญมาสู่เมือง นางเหมือนเธอมากเลยเบลเลน แต่พอเธอมีพระชนมายุครบ6ปี เธอก็หายไป!" ออสการ์นาร์ดกล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าสลด เบลเลนฟังที่ออสการ์นาร์ดเล่าเธอคิดตามใช่เฮเบนเน็ทเหมือนเธอมากทั้ง ผม ดวงตา ริมฝีปาก หรือ รูปหน้า เบลเลนถามออสการ์นาร์ดออกไปอีกครั้งว่า "ออสการ์นาร์ดแล้วเรากำลังจะไปที่ไหน" "เรากำลังจะลงไปข้างหน้านั่น" อสการ์นาร์ดบอกพร้อมบินลงต่ำไปยังเมืองด้านล่าง มันมีหอคอยสีขาว เบลเลนและไซมอนบินตามลงไปตอนนี้เขาหยุดอยู่ตรงหน้าหอคอยสีขาว ออสการ์นาร์ดกดไปที่ประตูหอคอยและมันเปิดออกออสการ์นาร์ดนำพวกเขาสองคนเข้าไปข้างในของหอคอย พวกเขาอยู่ตรงหน้าของอ่างเวทย์มนต์ที่เขียนไว้ว่า magie becken ออสการ์นร์ดหลับตาลงและพูดอะไรบางอย่างและมีลำแสงสีเหลืองโผล่ออกมาพร้อมกับเสียง "ข้าmagieแห่งForestข้ารู้ๆว่าเจ้าเข้ามาเพื่อหาความจริง ตอนนี้ๆเธอเฮเบนเน็ทอยู่ใกล้พวกเจ้ามากๆๆหาเธอดีดีสิ" อ่างเวทย์มนต์บอกสร้างความประหลาดใจให้พวกเขาทั้งสามได้ไม่น้อย"เธอได้ยินไหมไซมอน เบลเลน มันบอกว่าเฮเบนเน็ทอยู่ใกล้เรามากๆ ตามหาเธอให้ดีเราต้องตามหาเธอให้ได้เพื่อทำให้บ้านเมืองกลับมาเจริญเหมือนเดิม" ออสการ์นาร์ดพูดด้วยความดีใจ "นั้นเราก็ควรออกตามหาเขาเลย" เบลเลนบอก ออสการ์นาร์ดฟังที่เบลเลนบอกและพยักหน้าให้กับเขาทั้งสอง เพื่อให้บินตามไป "มีอะไรพอให้ข้าช่วยได้ไหม" ไซมอนกล่าว "ข้าไม่ต้องการ" ออสการ์นาร์ดบอกด้วยความชินชา ซึ่งมันทำให้ไซมอนโกรธมาก ตอนนี้พวกเขาทั้งสามกำลังมุ่งหน้าเข้าสู่เมืองต่อไปเพื่อออกผจญภัยตามหาเฮเบนเน็ทต่อ
****จดหมายจากผู้แต่ง--ถ้ามีข้อผิดพลาดด้านอักขระอย่างไรสามารถcommentบอกได้ และขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย****
mild_bigbang@msn.com<facebook-twitter(MILD__BANG)>

Butterfly Princess Part1 ออกตามหาความจริง...ออสการ์นาร์ด!

Part1

ออกตามหาความจริง...ออสการ์นาร์ด!

ณ เฮอร์มอซา(At Hermosa)

เบลเลนกำลังเดินลงจากรถม้าสวยงามคันหนึ่งในเมืองเฮอร์มอซา เพื่อมุ่งหน้าไปยังร้านขายอาหารอิตาลีที่ตนโปรดปรานแต่....สายตาของเบลเลนไปพบกับชายชราผู้หนึ่งมีรูปร่างสูงยาว ผิวหน้าขรุขระ จมูกเป็นสันโด่งสูง น่าตาอัปลักษณ์หน้ากลัว กำลังมองเธออยู่ เธอจึงเดินไปหลบอยู่ในร้านอาหารแห่งหนึ่ง แต่ชายชราคนนั้นก็ยังไม่เลิกติดตามเธอ เธอจึงตัดสินใจเดินเข้าไปถามชายชราผู้นั้น

“คุณคะ คุณมองและติดตามฉันไปเพื่ออะไร?”เบลเลนถามด้วยเสียงที่อยากรู้และหวาดกลัวเล็กน้อย”ฉันก็แค่คุ้นหน้าเธอนิดหน่อย เธอได้ชื่อเฮเบนเน็ทหรือเปล่า?”ชายชราถาม”แต่เรื่องที่สำคัญกว่านั้นฉันอยากรู้ว่าคุณมีชื่อเสียงเรียงนามว่าอะไรมากกว่าและฉันก็ไม่ใช่เฮเบนเน็ทที่คุณกล่าวถึงด้วยซ้ำ”เบลเลนพูดด้วยความกลัวกับหน้าตาของชายชราที่ดูจริงจังในตอนนั้น “ฉันมีชื่อว่าออสการ์นาร์ด เป็นองครักษ์ของกษัตริย์นัมรีอองที่4แห่งเฮอร์มอซา”ออสการ์นาร์ดพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ซึ่งทำให้เบลเลนรู้สึกตกใจเล็กน้อย “แล้วคุณตามหาคนที่ชื่อเฮเบนเน็ทอยู่หรือ?”เบลเลนถาม”ใช่!ฉันกำลังตามหานาง นางคือพระธิดาที่พลัดพรากจากไปของกษัตริย์นัมรีอองที่4 ข้าจึงได้รับกระแสรับสั่งให้หาตัวของนาง ซึ่งมันคงเป็นไปได้น้อยมากที่จะพบเจอ” ออสการ์นาร์ดพูด ”ให้ข้าช่วยไหม???” เบลเลนถามออสการ์นาร์ดเพื่อที่ต้องการจะช่วย ”ไม่ต้องหรอกฉันคิดว่ามันคงยากเกินไปสำหรับคนอย่างเธอ” ออสการ์นาร์ดกำลังพูดแทงใจดำเบลเลนอยู่ทำให้เบลเลนรู้สึกหัวเสียเล็กน้อย “นั้นถ้าคุณคิดว่าฉันเด็กไปหรือไร้ความสามารถฉันก็ไม่ว่าเพราะฉันก็มีกิจเหมือนกัน ขอโทษด้วย ลาก่อน!”เบลเลนพูดพร้อมบอกลาแต่ออสการ์นาร์ดจึงอยากพูดสิ่งหนึ่งเพื่อให้เบลเลนลองคิด “แสงตะวัน พระจันทร์ สายลม”ออสการ์นาร์ดพูดเพื่อให้เบลเลนคิด เบลเลนมีสีหน้าที่อยากรุ้ถึงความหมายในคำพูด แต่เธอก็เดินจากไปในฝูงผู้คนในเฮอร์มอซา

ตอนนี้เบลเลนกำลังยุ่งอยู่กับการดูแผนที่เมืองริมถนนของเฮอร์มอซา เพื่อที่จะหา ไทรแองเกิล ฮิล ที่อยู่ของไซมอนเพื่อนชาย และก็ได้เหลือบไปเห็นภาษาอิตาลีเขียนไว้ว่า triangolo collinaซึ่งคือชื่อเมืองที่อยู่ของไซมอนนั่นเอง เธอมองแผนที่และจดจำและเดินไปตามถนนเพื่อไปยังtriangolo collinaบ้านของไซมอน และไม่กีชั่วโมง เบลเลนก็มาถึงบ้านของไซมอน ไซมอนวิ่งมาหน้าแตกตื่นเมื่อเห็นเพื่อนเก่ามาถึงหน้าบ้าน “เฮ่!เบลเลนเธอมาได้อย่างไรนี่?”ไซมอนถามด้วยความตื่นเต้น”ฉันได้รู้ความจริงที่ฉันไม่เคยแตะต้องมัน มันทำให้ฉันเสียใจ ฉันเลยต้องมา ฉันคงอยู่กับนายนานหน่อย คงไม่รบกวนนะ”เบลเลนพูด ทำให้ไซมอนประหลาดใจยิ่งนัก “เธอรู้อะไร ให้ฉันรู้บ้างสิ”ไซมอนพูดด้วยความอยากรู้ ”ฉันไม่อยากให้ใครรู้เธอคงเข้าใจนะไซมอน” ไซมอนได้ยินเช่นนั้นจึงไม่อยากขัดใจเพื่อนตนจึงนำเบลเลนเข้าไปในบ้านและต้อนรับด้วยกาแฟโรบัสต้าอุ่นๆแบบอิตาลี ”พรุ่งนี้ฉันคงต้องพาเธออกไปด้ว ฉันจะนำสิ่งประดิษฐ์ของฉันไปขายในตลาดตัวเมือง เธอไปช่วยฉันขายนะ” ไซมอนชักชวนเบลเลน ”ได้สิ!...เอ่อ..ไซมอนนายรู้จักออสการ์นาร์ดไหม ???” ไซมอนนั่งครุ่นคิดและตอบ “รู้จักสิเขาเป็นองครักษ์ของกษัตริย์นัมรีอองน่ะ เขามาตามหาหญิงสาวคนหนึ่งซึ่งคือพระธิดาที่พลัดพรากไป แต่เขามองดูหน้ากลัวในสายตาฉันมาก” ไซมอนพูดเล่าเรื่องให้เบลเลนฟัง “เขาเดินเข้ามาถามฉันว่าฉันคือเฮเบนเน็ทหรือป่าว แต่....ฉันอยากไปช่วยเขาตามหา ไซมอนนายพาฉันไปหาเขาที” เบลเลนอ้อนวอนขอไซมอนให้ช่วยพาเขาไป ”เอ่อ....ได้สิ แต่ฉันขอไปด้วยนะ” ไซมอนรู้สึกเป็นห่วงถ้าต้องให้เบลเลนไปคนเดียว เขาจึงอาสาไปด้วย “ไซมอน แล้วนายจะไม่ไปขายสิ่งประดิษฐ์ของนายหรือ” เบลเลนถามเกี่ยวกับการขายสิงประดิษฐ์จำพวกแปรงสีฟันอัตโนมัติ นาฬิกาปลุกปลอกผลไม้ หรือ ไม่เว้นแม้แต่ตุ๊กตาช่วยอาบน้ำที่ไซมอนจะนำไปขายในตลาดพรุ่งนี้ “เอ่อ.....เรื่องนั้นค่อยคิดก็ได้แต่ฉันอยากจะไปกับเธอมากกว่าน่ะ” ไซมอนบอกเบลเลน “นั้นก็ดี” เบลเลนพูดด้วยท่าทางดีใจ กับการผจญภัยในวันพรุ่งนี้

---เช้าวันรุ่งขึ้น---

แสงแดดอ่อนๆในยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องนอนที่เบลเลนนอนอยู่  “ว้าย!”  เสียงอุทานของเบลเลนดังลั่นห้องสร้างความตกใจให้ไซมอนเล็กน้อย “เธอเป็นอะไรของเธอเบลเลน ทำฉันเกือบหัวใจวาย” ไซมอนพูดกับเบลเลนด้วยอาการตื่นตระหนก “ก็ดูนกยูงบ้านั่นของเธอสิ มันมาจิกที่หลังของฉัน” เบลเลนพูดด้วยอาการหัวเสียพร้อมกับหยิบแอปเปิ้ลที่วางอยู่บนโต๊ะปาไปที่หัวของนกยูงตัวนั้น “เอ่อ...ฟิลเรนมานี่ มานี่ เธอทำแขกของฉันโมโหนะ” ไซมอนพูดยอมรับผิดพร้อมไปต่อว่านกยูงของตน “ฉันเกลียดมันอย่าให้เจออีกนะ ฮึ่ย!” เบลเลนต่อว่าไซมอนด้วยความโกรธ “ป่ะ!ไซมอน พาฉันไปหาออสการ์นาร์ด” เบลเลนสั่งไซมอน ไซมอนทำหน้าตกใจพร้อมตื่นเต้น “เอ่อ...ป่ะไปสิ” เบลเลนได้ยินเช่นนั้นจึงเข้าไปในห้องอาบน้ำเพื่อชำระล้างร่างกาย และอีกไม่กี่นาทีเบลเลนก็ออกมาด้วยอาการสดชื่น “ไซมอน แล้วในเวลานี้ออสการ์นาร์ดอยู่ที่ไหน” เบลเลนถามไซมอน “เดี๋ยวฉันพาเธอไปเอง” ไซมอนจูงมือเบลเลนเดินไปยังตัวตลาดเฮอร์มอซา ไซมอนเดินหยุดอยู่ตรงร้านช็อคโกแลตร้านหนึ่ง “ไซมอน นายพาฉันมาที่นี่ทำไม” เบลเลนถามด้วยอาการสงสัย “ก็ที่นี่ไงที่ออสการ์นาร์ดมาบ่อยๆในเวลานี้ ช็อคโกแลตคือของโปรดปรานของเจ้าหญิงเฮเบ้นเน็ทเลยนะ” เบลเลนรับฟังด้วยความสงสัย มันมีเรื่องแปลกเกิดขึ้นกับเธอเพราะเมื่อวานออสการ์นาร์ดก็ถามเธอว่าเธอใช่เฮเบนเน็ทหรือป่าว แถมเฮเบนเน็ทนั้นก็ชอบช็อคโกแลตเหมือนเธอ “แล้วนายรูอะไรเกี่ยวกับเฮเบนเน็ทอีกบ้าง” เบลเลนถามออกไปด้วยความอยากรู้ “เฮเบนเน็ท..เอ่อ..ถ้าให้นับเรื่องอายุของนางก็อายุเท่าเราสองคนนี่ล่ะ และก็มีอยู่เรื่องหนึ่งมันน่ามหัศจรรย์มาก...เพราะตอนนางประสูตินั้น นางมีกายสีทอง มีผมยาวสีทองสลวย และมีปีกผีเสื้อหลากสีโผล่ออกมาระหว่างแขนสองข้างของนาง แต่ว่าไปนางมีลักษณะเหมือนเธอเลยนะ” ไซมอนเล่าให้เบลเลนฟัง ซึ่งมันทำให้เบลเลนรู้สึกคุ้นเคยกับเรื่องราวต่างๆพวกนี้ และสายตาสีฟ้าอ่อนของเบลเลนก็สะดุดกับชายชราหน้าตาคุ้นเคยคนเดิม เบลเลนเดินจูงมือไซมอนไปหาออสการ์นาร์ดทันที “ออสการ์นาร์ด ข้าเองเบลเลน ข้าอยากจะช่วยเจ้าตามหาเจ้าหญิง” เบลเลนพูดบอกด้วยความดีใจที่ได้พบออสการ์นาร์ดอีกครั้ง “เธออยากจะช่วยให้ฉันสำเร็จหรือจะช่วยให้งานของฉันล้มเหลวกันแน่” ออสการ์นาร์ดพูด ”แต่ฉันอยากจะช่วยคุณจริงๆนะ” เบลเลนพูด “นั้นตามฉันมาเบลเลน” เบลเลินเดินตามออสการ์นาร์ดไป และแล้วก็มีสิ่งสร้างความประหลาดใจให้เบลเลน ออสการ์นาร์ดมีปีกเหมือนผีเสื้อราตรีและบินหายจากเขาสองคนไป แต่เบลเลนและไซมอนก็สามารถเดินเท้าตามออสการ์นาร์ดไปได้ จนถึงที่แห่งหนึ่งที่สามารถเข้ามาได้ยากมีป่ารกร้างปกคลุม แต่ก็แฝงความสวยงามด้วยป่าแห่งหนึ่งที่มีชื่อว่าForest